Bouw- en sloopafval - FAQ

U kunt een elektronische versie van een OVAM publicatie downloaden via de webpagina waar het onderwerp van de publicatie aan bod komt. Op die webpagina gaat u via het menu recht naar "publicaties".

Van enkele publicaties kunt u een papieren versie bestellen via dezelfde link "publicaties". De bestelde publicaties worden u per post bezorgd.

Er is ook een webpagina waar alle publicaties over bouwafval en milieuverantwoord materiaalgebruik in de bouw gebundeld zijn.

Er is een bouwvergunning nodig voor het slopen van gebouwen met een oppervlakte > 100 m².

Elke opdrachtgever voor het slopen van een gebouw dat groter is dan 1 000 m³ en dat deels of geheel een andere dan een woonfunctie vervult moet ook een sloopinventaris laten opmaken.

Bij het verwijderen van asbest uit gebouwen moeten werkgevers de federale wetgeving voor de bescherming van werknemers naleven. In sommige gevallen zal dit betekenen dat u het asbest moet laten verwijderen door een onderneming die erkend is voor verwijdering van asbest. Meer info hierover vindt u bij het thema asbest van de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid (FOD Waso): http://www.werk.belgie.be/detailA_Z.aspx?id=790.

De sloopinventaris is een lijst van de verschillende afvalstoffen die bij het slopen van een gebouw zullen vrijkomen met een raming van hun hoeveelheden, hun plaats binnen het gebouw waar ze voorkomen en de vorm waaronder de afvalstoffen voorkomen.

Het opstellen van een sloopinventaris is sedert 2009 verplicht voor het slopen van gebouwen met een volume > 1 000 m³ die deels of geheel een andere functie dan wonen hebben.
De overheid wil met deze verplichting het selectief slopen aanmoedigen.

Bij project 2 (selectief slopen) van het webthema milieuverantwoord materiaalbeheer in de bouw vindt u meer info over de sloopinventaris en kan u onder meer het modelformulier voor de sloopinventaris downloaden.

In de brochure Selectief slopen en ontmantelen van gebouwen vindt u meer informatie over selectief slopen en de sloopinventaris.

De wetgeving omschrijft inert afval als:
“Inerte afvalstoffen zijn afvalstoffen die geen significante fysische, chemische of biologische veranderingen ondergaan. Inerte afvalstoffen lossen niet op, verbranden niet en vertonen ook geen andere fysische of chemische reacties, worden niet biologisch afgebroken en hebben geen zodanige negatieve effecten op andere stoffen waarmee zij in contact komen dat milieuverontreiniging of schade aan de volksgezondheid dreigt te ontstaan.
De totale uitloogbaarheid en het gehalte aan verontreinigende componenten van de afvalstoffen, en de ecotoxiciteit van het percolaat mogen de kwaliteit van het oppervlaktewater en/of grondwater niet in gevaar brengen” (art. 1.1.2 van Vlarem II, bij de definities van afvalstoffenverwerking).

Men dient inert puin, na behandeling, zoveel mogelijk opnieuw te gebruiken. Hierdoor bespaart men op grondstoffen.

In 2009 heeft de recyclagesector in Vlaanderen ongeveer 11 miljoen ton gerecycleerde granulaten geproduceerd.

De wegenbouw is de belangrijkste afnemer van gerecycleerde granulaten: men gebruikt ze er in onderfunderingen.

De overheid streeft naar meer gebruik van gerecycleerde granulaten in hoogwaardiger toepassingen zoals het gebruik van gerecycleerde (beton)granulaten als grindvervanger in sommige betonproducten.

Om puin te kunnen hergebruiken moet men het vooraf laten behandelen in een vergunde recyclage-installatie: breken, zeven, eventueel ontdoen van verontreinigingen met een windzeef of zelfs door gebruik van flotatietechniek. De bekomen gerecycleerde granulaten moeten gekeurd worden op basis van het “eenheidsreglement” (vroeger de Copro- of Certipro kwaliteitskeuring). Dit eenheidsreglement garandeert dat puinbrekers volgens bepaalde kwaliteitscriteria werkt en dus gerecycleerde granulaten van goede kwaliteit maken. Het eenheidsreglement is opgenomen in het Vlarea en dus wettelijk verplicht.

Indien het puin vervuild is, moet u het laten reinigen in een vergunde grondreinigingsinstallatie zodat hergebruik nadien (gedeeltelijk) mogelijk wordt.
Indien reiniging onmogelijk is moet u vervuild puin storten op een categorie I stortplaats voor (gevaarlijk) bedrijfsafval.

Lijsten van alle vergunde afvalverwerkers vindt u op de OVAM website, bij de rubriek “afval”, “eindverwerking”.

Bij het vervoer van afval moet men een aantal verplichtingen naleven. Particulieren die eigen afval vervoeren zijn hiervan vrijgesteld. Meer info over het vervoeren van afvalstoffen.

Gebouwen moeten in principe selectief gesloopt worden (dit is het gebouw demonteren of tot op het karkas strippen) zodat afvalstoffen zoals hout, kunststoffen, metalen, glasafval, gipsafval en gevaarlijk afval op de sloopwerf zelf van het inerte puin worden gescheiden.

In praktijk zal men vaak nog een aantal bouwafvalstromen gemengd in éénzelfde container afvoeren. Men noemt dergelijke afvalstroom gemengd bouwafval.

Gevaarlijk afval zoals asbestcementplaten, verfresten, slibs uit brandstoftanks, roetafval uit schoorstenen en dergelijke moet u in elk geval altijd al op de bouw- of sloopwerf van ander afval scheiden en afzonderlijk laten afvoeren. Dit is immers een wettelijke verplichting. Gemengd bouwafval moet dus altijd vrij zijn van gevaarlijk afval.

Gemengd bouwafval of containerafval kan u (laten) afvoeren naar/door een vergunde sorteerinrichting of “containerdienst”. Deze zal het gemengde bouwafval verder uitsorteren zodat gespecialiseerde ondernemingen de afzonderlijke afvalstromen verder kunnen recycleren.

De overheid wenst dat selectief slopen op termijn de algemeen gangbare praktijk wordt.

Wie afvalstoffen produceert bij eigen bedrijfsactiviteiten wordt producent of “houder” van deze afvalstoffen.
Een aannemer die verbouwingswerken of klussen opknapt is dus de producent van het vrijgekomen afval en moet dus ook zorgen voor een legale afvoer en verwerking van deze afvalstoffen.

Natuurlijk kunnen aannemer en opdrachtgever vooraf altijd duidelijke contractuele afspraken maken die dit eigendomsstatuut wijzigen. Bij betwistingen kan u zich dan op een dergelijke schriftelijke en ondertekende overeenkomst beroepen. Zonder contract is de verantwoordelijke voor de afvoer van de afvalstoffen steeds de (rechts)persoon die de werken uitvoerde en dus de afvalstoffen produceerde.

De OVAM raadt aan om bij werkzaamheden met grotere hoeveelheden afvalstoffen altijd een schriftelijke overeenkomst op te stellen met vermelding wie eigenaar of houder van de afvalstoffen wordt/is.

Secundaire grondstoffen zijn afvalstoffen die u onder bepaalde voorwaarden mag hergebruiken. De voorwaarden zijn vermeld in hoofdstuk 4 van het Vlarea.

Mogelijkheden zijn:

• gebruik als bouwstof (vb. voor gerecycleerde granulaten);
• gebruik als bodem (vb. voor baggerspecie);
• gebruik als bodemverbeterend middel (vb. voor champignonsubstraat)

Het begrip "secundaire grondstof" is wettelijk omschreven. Het volstaat dus niet dat de eigenaar van een afvalstof deze afvalstof wil (laten) hergebruiken opdat de afvalstof een secundaire grondstof wordt.

Het Vlarea bevat een limitatieve lijst van afvalstoffen die in aanmerking komen om als secundaire grondstof te worden gebruikt.
Voor sommige meer risicovolle afvalstoffen moet u een “gebruikscertificaat” aanvragen. De OVAM gaat na of gebruik in de beoogde toepassing mogelijk is zonder milieuschade.

Een afvalstof wordt een secundaire grondstof vanaf het moment dat deze afvalstof voldoet aan alle voorwaarden die nodig zijn voor het gebruik.
De afvalstoffenwetgeving is niet langer van toepassing op een secundaire grondstof.

Een afvalstof die men als secundaire grondstof gebruikt moet hierbij een echt nuttige functie vervullen. Men mag ook niet meer afval gebruiken dan nodig: het is niet de bedoeling dat men zich onder een voorwendsel enkel op goedkope wijze van zijn/haar afvalstoffen ontdoet.

Ja. Men dient gerecycleerde granulaten bij voorkeur zoveel mogelijk te laten hergebruiken als bouwstof, zoals onder meer in funderingen van wegen.

• het gaat over gerecycleerde inerte granulaten (dit is beton-, baksteen-, natuursteenpuin, keramiek en/of zeefzand, vrij van andere afvalstof zoals kunststoffen, hout, papier/karton, asbestcement e.d.);
• de granulaten zijn gebroken en/of gezeefd in een vergunde recyclage-inrichting;
• deze recyclage-inrichting werkt volgens het eenheidsreglement;
• de granulaten zijn ook chemisch niet verontreinigd. Daartoe zal een recyclage-inrichting het puin periodiek laten analyseren;
• gebruik als bouwstof betekent dat de granulaten een bouwkundige functie vervullen, vb. als granulaat in mager beton of als fundering bij de aanleg van een dijk of een wegenwerk. Zo mag de laagdikte in een fundering niet meer zijn dan wat bouwtechnisch nodig is en wat de aannemer dus ook zou toepassen indien hij een primaire grondstof zou aanwenden.

Indien men minder dan 100 ton puin als bouwstof wil gebruiken vallen een aantal voorwaarden weg: het puin moet niet meer afkomstig zijn van een vergunde, volgens het eenheidsreglement werkende recyclage-inrichting en een analyse ervan is ook niet meer verplicht. Het puin mag natuurlijk wel niet verontreinigd zijn.

Deze voorwaarden vindt men terug in de milieuwetgeving (Vlarea).

Concreet betekent dit enerzijds dat een aannemer of sloper het inerte puin van zijn werven moet afvoeren naar een vergunde puinbreekinstallatie.
Indien men anderzijds zelf gerecycleerde granulaten nodig heeft bij een of ander bouwkundig werk kan men dit gaan halen bij een vergunde puinbreekinstallatie. Vraag bij elke vrachtwagenlading steeds de bijhorende afleveringsbon.

Men moet een afvalstof zo hoogwaardig mogelijk hergebruiken, dit is in toepassingen waarbij de kwaliteiten van het materiaal nog zoveel mogelijk benut worden. Voor puin betekent dit dat men het enkel als bouwstof mag gebruiken en niet om bijvoorbeeld putten op te vullen of een drassig weiland te nivelleren.
Voor laatstgenoemde toepassingen kan men niet-verontreinigde grond gebruiken.
Het gebruik van puin voor deze toepassingen beschouwt de overheid als illegaal storten van afvalstoffen.

Indien u teerhoudend asfaltpuin als bouwstof wil hergebruiken dient u bij de OVAM een gebruikscertificaat aan te vragen.

Dit is toegelaten indien de gerecycleerde granulaten voldoen aan de voorwaarden voor gebruik als bouwstof. De belangrijkste voorwaarden vindt u hierboven toegelicht.

Granulaten die niet aan deze voorwaarden voldoen blijven juridisch een afvalstof. En een afvalstof mag men niet zomaar in de bodem achterlaten.
Indien de eigenaar van de afvalstoffen weigert om de afvalstoffen uit of op te graven kan de toezichthoudende overheid een proces verbaal opstellen. In dit proces verbaal kan men verwijzen naar artikel 12 van het afvalstoffendecreet: "Het is verboden afvalstoffen achter te laten of te verwijderen in strijd met de voorschriften van dit decreet of de uitvoeringsbesluiten ervan." Het PV wordt vervolgens overgemaakt aan de gerechtelijke autoriteiten die op basis van de gegevens tot eventuele vervolging kunnen overgaan.

De afdeling Milieu-inspectie van het departement Leefmilieu, Natuur en Energie en de gemeentelijke overheden zijn bevoegd voor het vaststellen van overtredingen over het illegaal achterlaten van afvalstoffen.
De dienst milieuheffingen van de  OVAM kan ook milieuheffingen innen bij het illegaal achterlaten van bouwafvalstoffen.

Een overtreder kan een juridische procedure vooralsnog vermijden door het puin dat niet voldoet vrijwillig te verwijderen.
Een vrijwillige verwijdering is vaak de snelste en meest pragmatische oplossing voor overtreder én maatschappij. Belangrijk is hierbij dat de overtreder met documenten zoals leveringsbonnen, facturen e.d. aan de overheid kan aantonen dat hij de uitgegraven afvalstoffen vooralsnog heeft afgevoerd naar een vergunde afvalverwerker.

Hierbij moet u wel opletten met asbesthoudend afval. Vaak moet u de verwijdering van asbesthoudend afval overlaten aan professionals.

Men mag gerecycleerde granulaten gebruiken om een veldweg te verharden indien het duidelijk gaat over een gebruik als bouwstof, dus over het gebruik in een “bouwkundig werk” . De gerecycleerde granulaten moeten natuurlijk ook aan de Vlarea voorwaarden voldoen. Zo moet bij de levering van de gerecycleerde granulaten een afleveringsbon zoals voorzien in het eenheidsreglement kunnen voorgelegd worden.

Omdat men zich hierbij soms in een schemerzone bevindt (gaat het echt over een functioneel gebruik van dit puin of wil iemand zijn puin gewoon op een goedkope manier storten ?) heeft de OVAM een aantal randvoorwaarden opgelegd, in de geest van de wetgeving:

Men noemt het gebruik van puin op een landbouwweg of een bosweg pas een gebruik als bouwstof als er een duidelijke afscheiding is met de onderliggende bodem en als de weg een bepaalde draagkracht moet hebben. Bovendien moeten de land- en bosweg officieel gekend zijn bij de gemeente (dus opgenomen in de gemeentelijke atlas der buurtwegen), dit om te vermijden dat iemand op eigen initiatief zomaar ergens een veldweg aanlegt.
Er moet ook een bouwvergunning verleend zijn indien de bevoegde administratie dit nodig acht.

Enkele voorbeelden om dit wat concreter te maken:

Bij de aanleg en onderhoud van een “officiële” land- of bosweg, vb. het herstellen van een met granulaten aangelegde weg die in de buurtatlas voorkomt is er sprake van een bouwkundig werk.

Het louter opvullen van putten, van een onverharde, aarden landbouwweg, het opvullen en nivelleren van een weiland (bodem), het dempen van een sloot met puin enz.. is geen gebruik van puin in een bouwkundig werk.

Indien men puin enkel wil gebruiken voor een reliëfwijziging spreekt men van een gebruik als bodem. Hiervoor mag u geen puin gebruiken doch wel niet-verontreinigde grond.

Copro en Certipro zijn onafhankelijke certificatie-instellingen die gerecycleerde granulaten certificeren op basis van het eenheidsreglement. De gerecycleerde granulaten zijn geproduceerd op een vaste locatie of door een mobiele installatie op een bouw- of sloopwerf.

Men controleert zowel de bouwtechnische en milieuhygiënische kenmerken van de granulaten als de algehele werkwijze van de onderneming. De milieuhygiënische eisen worden beschreven in het VLAREA en het eenheidsreglement.

De overheid heeft de keuringen verplicht gesteld opdat enkel kwaliteitsvolle gerecycleerde granulaten op de markt komen. De overheid en de recyclagesector willen zo kwaliteit én imago van gerecycleerde granulaten verhogen en dus het hergebruik ervan stimuleren.
De uitbater van een puinbreekinstallatie kan zelf kiezen tot welke certificatie-instelling hij zich wendt (Copro of Certipro).

De laatste jaren is er een grote toename geweest van de hoeveelheden gecertificeerde granulaten die de recyclagesector in Vlaanderen heeft geproduceerd.
Na een vrij moeizame introductie in de sector kan men deze certificeringen nu als een succes beschouwen. Meer dan 90 % van de gerecycleerde granulaten zijn nu al gecertificeerd.

Het aanbod Quara-gecertificeerde granulaten in 2010 bedroeg 745 000 ton.

Het eenheidsreglement geeft de specifieke condities aan waaronder de keuring van de gerecycleerde granulaten dient te gebeuren. Het eenheidsreglement vervangt de Copro en Certipro reglementen voor de keuring van de gerecycleerde granulaten. Meer info over het eenheidsreglement vindt u bij project 3 “de kwaliteit gerecycleerde granulaten optimaliseren” van het Uitvoeringsplan bouwafval.

Hiervoor dient u een vergunde puinbreekinstallatie te contacteren.

Afnemers van gerecycleerde granulaten moeten voor deze granulaten betalen. Betongranulaat is kwalitatief de beste fractie, de prijs ervan is dan ook het hoogst.

U moet ook meestal betalen om te breken puin bij een breker af te geven. De prijs hangt af van het soort puin, de aanwezigheid van wapening, de vervuilingsgraad, de regio, de periode, de economische toestand enz...
Door de betere bouwtechnische kenmerken van gerecycleerde betongranulaten kan u niet gewapend, zuiver betonpuin soms gratis bij een breekinstallatie aanbieden.

Het gebeurt dat bouwheren in de problemen komen wanneer ze gerecycleerde granulaten op niet toegelaten wijze gebruiken.

Door op volgende zaken te letten kan u deze problemen zo goed als altijd vermijden:

• zorg ervoor dat u het puin enkel gebruikt in een “bouwkundig werk of grondwerk.” Er bestaat een lijst van toepassingen die men beschouwt als een bouwkundige toepassing;
• u mag enkel inerte granulaten gebruiken: dit is gebroken baksteenpuin, betonpuin, puin van natuurstenen of een mengsel van dergelijke granulaten;
• het puin moet vrij zijn van asbestcement en andere verontreinigingen;
• ga enkel gerecycleerde granulaten ophalen bij een vergunde puinbreker;
• vraag bij elke levering van een vrachtwagenlading een afleveringsbon. Deze moet genummerd zijn en moet melding maken van de kwaliteitskeuring volgens het eenheidsreglement of andere kwaliteitskeuring (Copro of Certipro);
• keur de granulaten nog eens visueel bij aflevering.

Asbestcement komt nog vaak voor als dakbedekking (golfplaten) of gevelbekleding (tegels).

U moet asbestcement niet verwijderen wanneer het nog in behoorlijke staat is.

Wil u het toch verwijderen dan moet u een aantal eenvoudige regels in acht nemen. Voornaamste principe is dat u stofvorming bij de werkzaamheden zoveel mogelijk moet voorkomen. U mag dus bijvoorbeeld geen platen of tegels breken of naar beneden gooien. Tijdens de werken houdt u ook ramen en deuren gesloten.

Asbestcement in slechte staat (beschadigd, vrije vezels zijn zichtbaar) mag u enkel zelf verwijderen mits het over een buitentoepassing gaat. U moet dan wel bijzonder voorzichtig zijn.

Asbestcement in slechte staat in een binnentoepassing mag u niet zelf verwijderen gelet op de risico’s. U moet een beroep doen op een door de Federale Overheidsdienst voor Arbeid voor asbestverwijdering erkende onderneming. Ook voor het verwijderen van sommige andere materialen met weinig of niet gebonden asbest zoals asbesthoudende isolatie rond verwarmingsbuizen moet u een erkende onderneming contacteren.

De erkende ondernemingen beschikken over de juiste apparatuur en over technische en juridische kennis om de asbesthoudende materialen veilig en op wettelijke wijze te verwijderen.

U kan asbestcement naar een containerpark afvoeren of door een vergunde containerdienst laten ophalen. U moet het asbestcement liefst verpakt afvoeren in bijvoorbeeld een (doorzichtige) folie of een afsluitbare bigbag.

• het gebruik van mechanische werktuigen met grote snelheid zoals schuurschijven, slijpmachines en boormachines voor het verzagen;
• het gebruik van hoge waterdrukreinigers en luchtcompressoren voor bijvoorbeeld het reinigen van daken.

Wie dergelijke toestellen toch gebruikt brengt in de eerste plaats zijn eigen gezondheid in gevaar: uit luchtmetingen blijkt dat de concentraties asbestvezels op enkele meters van deze toestellen zeer hoog kunnen oplopen. De toezichthoudende overheid kan bij overtredingen een proces verbaal opstellen.

Belangrijk is dat de aannemer of sloper zijn werkwijze dan onmiddellijk stopt en pas hervat nadat hij bijkomende beschermende maatregelen heeft genomen.

Vermijd ook om na het werk gebruikte werkkleding ongereinigd terug naar binnen te nemen (zowel in huizen als in voertuigen): aan deze kleding kunnen asbestvezels vastkleven. U gebruikt dan ook best wegwerpwerkkleding.

Het storten van asbestcement op een vergunde stortplaats kost ongeveer 70 euro per ton (cijfers 2008). Transportkosten zijn niet in deze prijs inbegrepen. Om legale verwijdering te stimuleren is het storten van asbesthoudend afval vrijgesteld van milieuheffingen.

U mag asbestcement storten op een vergunde categorie I (stortplaats voor gevaarlijk afval), cat. II (stortplaats voor huishoudelijk en niet-gevaarlijk afval) of een categorie III stortplaats (stortplaats voor inert afval). De stortplaatsen aanvaarden het asbestcement enkel indien het verpakt is, bijvoorbeeld in een dicht te snoeren “bigbag”.

Kleine hoeveelheden asbestcement kunnen vaak ook op het containerpark worden afgegeven. Soms is dit gratis. U mag het asbestcement op het containerpark enkel in de hiervoor voorziene container storten.

De OVAM geeft voor elk dossier dat ze ontvangt of bij elke eerste keer dat ze met een onderneming in aanraking komt een intern OVAM nummer aan de onderneming. De nummers worden automatisch gegeven zonder dat het bedrijf dit aanvraagt, dienen voor louter interne administratie en betekenen dus helemaal niet dat een onderneming met de milieuwetgeving in orde is.

Bij elk transport van afvalstoffen moet de vervoerder een “identificatieformulier voor afvalstoffen” of een formulier met identieke informatie kunnen voorleggen. Er zijn een aantal uitzonderingen, zoals voor particulieren en voor ondernemingen met < 10 werknemers die eigen afvalstoffen afvoeren naar een vergunde inrichting.

Slopers of aannemers die afval van eigen werven vervoeren zullen vaak onder laatstgenoemde uitzondering vallen.
De OVAM beveelt echter aan dat men bij elk transport van afval een ingevuld identificatieformulier van afvalstoffen voegt omdat het bij wegcontroles moeilijk te achterhalen is of men nu eigen afval vervoert of niet.

Tenzij het transport van afvalstoffen door de producent zelf gebeurt moet men een erkenning hebben als “overbrenger voor afvalstoffen” of een “registratie als vervoerder voor afvalstoffen”. Ook hier zijn bovenvermelde uitzonderingen van toepassing. Er zijn nog enkele andere situaties waarin men zich ook kan beroepen op een uitzondering (zie artikel 5.1.1.1. van Vlarea).
Tenzij men onder bovenvermelde uitzonderingen valt moet de verantwoordelijke voor het vervoer van gevaarlijke afvalstoffen altijd een verzekering hebben overeenkomstig art.5.1.1.3 van het Vlarea.

Meer informatie over verplichtingen bij het transport van afval vindt u op de OVAM website, bij de rubriek “transport”.

Er is bijna altijd een milieuvergunning nodig voor de uitbating van een puinbreekinstallatie, ook indien het puin gebroken wordt in een mobiele breker die zich slechts tijdelijk op de werf bevindt.

Enige uitzondering op deze milieuvergunningsplicht is het breken van inert puin van wegenwerken op de werf zelf waarbij het puin uitsluitend afkomstig is van deze éne werf en waarbij men het gebroken puin terug volledig ter plaatse hergebruikt.
Er is dus steeds een milieuvergunning nodig indien het bijvoorbeeld asfaltpuin betreft of indien het puin van diverse werven komt of indien het over puin van de sloop van een gebouw betreft.

Dit hangt van de situatie af.

• het over een tijdelijk opslag gaat, in afwachting van regelmatige afvoer;
• het over de opslag van maximaal 1 recipiënt (een container, een bigbag,…) per afvalsoort, gaat. De grootte van de recipiënt is aangepast aan de hoeveelheid;
• de aannemer voor zijn exploitatiezetel al een milieuvergunning of minstens een melding (klasse 3) heeft. Dit laatste omdat de overheid dan over een juridisch kader beschikt om gevolg te geven aan eventuele klachten van omwonenden.

In alle andere gevallen heeft men volgens de OVAM wel een milieuvergunning nodig. Indien men bijvoorbeeld afvalstoffen van derden opslaat of bewerkingen op eigen of afvalstoffen van derden uitvoert moet men steeds een milieuvergunning hebben.
Indien men grotere hoeveelheden eigen afvalstoffen opslaat (bijvoorbeeld puin) heeft men ook een milieuvergunning nodig.

De Vlaamse Milieunavigator is een uitgebreid zoeksysteem dat u helpt om de gewenste milieuwetgeving op te sporen.

Bij een recuperatie-inrichting voor puin dient een onafhankelijke certificatie-instelling een kwaliteitskeuring uit te voeren op basis van het eenheidsreglement. Het eenheidsreglement garandeert de kopers van granulaten dat de puinbrekers zo werken dat de kwaliteit van hun granulaten maximaal verzekerd is.
Het reglement is zo genoemd omdat de certificatie door de 2 bestaande certificatie-instellingen (Copro en Certipro) vanaf eind 2011 op basis van dit eenheidsreglement gebeurt.

Het eenheidsreglement is van toepassing op de certificatie van gerecycleerde granulaten die geproduceerd zijn op een vaste locatie en door een mobiele installatie op een bouw- of sloopwerf.

Meer informatie vindt u onder het webthema bouw- en sloopafval bij 'beheersysteem en eenheidsreglement' of via www.ovam.be/gerecycleerdegranulaten.

Een milieuvergunning voor een tijdelijke inrichting is volgens de milieuwetgeving beperkt tot de uitbating van een inrichting voor een beperkte termijn, dit is voor maximaal 1 jaar indien het over een bouwwerf gaat en voor 3 maanden in de andere gevallen.

De OVAM meent dat een puinbreekinstallatie slechts een beroep kan doen op een tijdelijke milieuvergunning indien de exploitant van deze puinbreker enkel het puinafval van een tijdelijke werf verwerkt en de puinbreker zich op of naast de werf zelf bevindt.
De breker op een tijdelijke werf mag dus geen van elders aangevoerd puin verwerken.

Puinbrekers met een “niet-tijdelijke” milieuvergunning mogen puinafval van diverse locaties verwerken. Dergelijke brekers moeten volgens de milieuwetgeving over de nodige infrastructuur beschikken zoals een geijkte weegbrug, een vast en omheind terrein, een groenscherm rond de inrichting, permanent toezicht enz....
Deze brekers kunnen dus een degelijk acceptatiebeleid opzetten om de kwaliteit van gerecycleerde granulaten uit puin van diverse herkomst voldoende te garanderen.

Mobiele brekers die op een tijdelijke werf werkzaam zijn hebben dergelijke accommodatie niet. Het zou vanwege de overheid niet redelijk zijn om de brekers op deze tijdelijke werven toe te laten dat zij ook puinafval van diverse locaties met mogelijk veel variatie in samenstelling en vervuilingsgraad zouden mogen verwerken.

Ook het eenheidsreglement maakt een onderscheid tussen de certificatie van gerecycleerde granulaten op een vaste locatie en door een mobiele installatie op een bouw- en sloopwerf.

Het standaardbestek 250 voor de wegenbouw is een lijvig bouwtechnisch document dat alle voorwaarden bepaalt waaraan openbare wegenwerken moeten voldoen. Een volledige versie van dit standaardbestek vindt u op de website van de administratie Wegen en Verkeer.

Het standaardbestek 250 bevat een aantal mogelijkheden voor het hergebruik van puin in (onder)funderingen.

U kunt teerhoudend dakafval met behulp van de eenvoudige en praktische spuitbusteertest van teervrij afval onderscheiden. Teerhoudend afval kleurt geel, teervrij afval blijft wit. Het verschil is nog beter zichtbaar onder een UV-lamp.

Er zijn echter nog een aantal praktische kenmerken die het onderscheid bij dakbedekkingen makkelijker maken. U vindt deze in onderstaande tabel.

 Teer is belangrijk omwille van milieuredenen: teerhoudend afval bevat poly-aromatische koolwaterschoffen of PAK's. Sommige PAK's zijn kankerverwekkend.

Men mag teerhoudend dakafval dan ook enkel verbranden of storten in vergunde inrichtingen voor gevaarlijk afval

Teervrij dakafval komt in principe in aanmerking voor hergebruik: met name om nieuwe dakbanen te maken of bij de productie van asfalt. Het dakafval moet wel zuiver genoeg zijn.

De bouwsector onderzoekt in 2011 of men een inzamel- en opwerkingssysteem voor teervrij dakafval kan uitbouwen.

Hergebruik van gerecycleerde granulaten is ingeburgerd.

Er zijn echter nog een aantal afvalstoffen zoals o.m. afval van gipskarton, cellenbeton, dakbitumen, vlak glas en minerale isolatiematerialen waarvoor actief met de bouwsector gezocht wordt naar hoogwaardige toepassingen.

De OVAM tracht samen met alle partners van deze materiaalkringlopen een aantal inzamelsystemen voor deze afvalstoffen op te zetten of uit te bouwen.

Deze acties vormen één van de projecten van het uitvoeringsplan “Milieuverantwoord materiaalgebruik en afvalbeheer in de bouw”. Meer informatie over deze projecten vindt u bij het webthema Milieuverantwoord materiaalbeheer in de bouw op de OVAM website.

U kunt bij dat webthema een brochure downloaden met info over de al bestaande inzamel- en recyclagemogelijkheden voor deze specifieke afvalstromen.

Erkende bodembeheerorganisaties kunnen u een oplossing aanbieden voor uw grondoverschot. Deze organisaties richten zich tot eenieder die tijdens werken met grondverzet te maken heeft zoals aannemers, openbare besturen, overheidsbedrijven en studiebureau's.

De erkende bodembeheerorganisaties kunnen:

• adviezen en richtlijnen geven over de bemonstering van een partij grond;
• beschermingsmaatregelen toelichten bij de aanwending van licht verontreinigde grond;
• de bruikbaarheid van een partij grond toelichten, steunend op een analyserapport. Dit noemt men het bodembeheerrapport;
• adviseren over te volgen procedures bij grondverzet.

Voor vragen over grondverzet kan u de cel grond- en kwaliteitsbeheer van de OVAM contacteren via grondverzet@ovam.be.

Voor het vervoer van afvalstoffen tussen verschillende landen is volgens de Europese wetgeving een toelating van de betrokken autoriteiten nodig. Men noemt dit een “kennisgeving”.

Dit geldt echter niet voor het vervoer van (bouw- en sloop)afval tussen Vlaanderen en Wallonië of Brussel. Wel moet elk afvaltransport vergezeld gaan van een “identificatieformulier voor afvalstoffen”.

Meer info over het transport van afvalstoffen vindt u elders op de OVAM website.

Ja. De verplichting om selectief te slopen en/of te ontmantelen staat in artikel 5.2.2.1, § 4 van het Vlaams reglement inzake afvalvoorkoming en -beheer (VLAREA) en is van kracht sedert 1 mei 2009.

De houder van een bouwvergunning voor slopen of verbouwen (verder soms de opdrachtgever genoemd) is verplicht om vóór het slopen of ontmantelen van bedrijfsgebouwen en gebouwen die geheel of gedeeltelijk een andere functie dan het wonen hadden en die een bouwvolume groter dan 1000 m³ hebben, een sloopinventaris afvalstoffen te laten opmaken. Een architect of een door de opdrachtgever aangestelde deskundige dient deze inventaris op te stellen.

De opdrachtgever kiest zelf de architect of deskundige. Deze laatste moet over voldoende kennis beschikken van de afvalstoffen die bij het selectief slopen of ontmantelen zullen vrijkomen en hij/zij dient de hoeveelheden van deze afvalstoffen voldoende te kunnen inschatten.

U moet de sloopinventaris afvalstoffen opmaken vóór de toewijzing van de sloop- of ontmantelingswerken.

De sloopinventaris is een lijst van alle afvalstoffen die vrijkomen bij het slopen of ontmantelen van een gebouw.

De inventaris vermeldt de locatie van de werf en per soort afval de vermoedelijke hoeveelheid, de locatie binnen het gebouw, de verschijningsvorm en de bijhorende Eural-code (Eural is de Europese afvalstoffenlijst, u vindt deze in bijlage 1.2.1.B van het Vlarea).

Op de webpagina selectief slopen vindt u een modelformulier van de sloopinventaris afvalstoffen en een aantal ingevulde voorbeelden.

• een architect of deskundige aanduiden om de sloopinventaris afvalstoffen op te maken. De architect/deskundige dient hiervoor geen speciale erkenning te hebben. De sloper of aannemer zelf mag wel niet als deskundige optreden;
• aan de sloper een ingevulde sloopinventaris afvalstoffen voor te leggen vóór de toewijzing van de sloop- en/of ontmantelingswerken. De inventaris moet alle gevaarlijke en niet-gevaarlijke afvalstoffen vermelden die bij de sloop- en/of ontmantelingswerken vrijkomen;
• een beperkte meerkost dragen. Hij kan deze terugverdienen door de voordelen die selectief slopen biedt. De inspanningen om selectief te slopen en/of te ontmantelen leveren ook een voordeel op op het vlak van milieu en veiligheid. Tot slot biedt de sloopinventaris afvalstoffen de opdrachtgever een houvast bij eventuele betwistingen (verrekeningen);
• alle transportdocumenten en alle aanvaardingsbonnen van de afgevoerde afvalstoffen gedurende een periode van vijf jaar bijhouden.

De opdrachtgever blijft zelf verantwoordelijk voor de legale afvoer van de afvalstoffen indien de ontmantelaar of sloper niet aan zijn verplichtingen terzake voldoet.

• volgt de sloop- en/of ontmantelingswerken op;
• volgt de afvalstoffentransporten op, stuurt deze zo nodig bij en houdt een kopie van alle transportdocumenten bij;
• let er op dat de ontmantelaar/sloper vóór de oplevering van de werken kopieën van de transportdocumenten en de nodige bewijzen van legale verwerking van de afvalfracties (bijvoorbeeld aanvaardingsbonnen van de afvalverwerker) aan de opdrachtgever bezorgt.
Het is daarom belangrijk dat de architect/deskundige onafhankelijk van de ontmantelaar/sloper werkt;
• stelt een ‘verklaring van selectieve sloop/ontmanteling’ op.

• selectief slopen en/of ontmantelen en de afvalstromen gescheiden afvoeren naar daartoe vergunde inrichtingen conform de VLAREA-wetgeving;
• alle bewijsstukken van transport en legale verwerking van de afvalfracties (afgiftebonnen, facturen, …) vóór de oplevering van de werken aan de opdrachtgever (= de houder van de bouwvergunning) overhandigen.

Opdat ieder zijn verplichtingen nakomt, beveelt de OVAM aan dat opdrachtgever, architect/deskundige en ontmantelaar/sloper een schriftelijke overeenkomst afsluiten. U kan deze overeenkomst baseren op het standaardbestek voor sloop- en ontmantelingswerken.

De architect of ieder die zich deskundig acht kan optreden als deskundige. De deskundige bepaalt zelf of hij in staat is een accurate sloopinventaris afvalstoffen op te stellen en de sloop- en/of ontmantelingswerken op te volgen.

Om als deskundige op te treden moet u niet over een specifieke erkenning beschikken. U moet wel over voldoende kennis beschikken over de afvalstoffen die bij het selectief slopen vrijkomen en u dient de hoeveelheden voldoende te kunnen inschatten.

De deskundige kan bijvoorbeeld milieucoördinator of veiligheidscoördinator zijn. Ook externe deskundigen van o.a. studiebureau’s kunnen zich hierin specialiseren.

Het is mogelijk dat de vzw Caso (Confederatie van Aannemers van Sloop- en Ontmantelingswerken) een opleiding voor deskundigen voor opmaak van een sloopinventaris zal uitwerken. www.confederatiebouw.be/caso

De Confederatie van Aannemers van Sloop- en Ontmantelingswerken (CASO) kan u een lijst van deskundigen bezorgen.

Het is belangrijk dat de deskundige onafhankelijk van de aannemer van de sloop- en/of ontmantelingswerken werkt. De deskundige mag in geen geval de aannemer zelf zijn.

De sloper of ontmantelaar mag niet zelf een sloopinventaris afvalstoffen opmaken.

Het doel van de wetgeving is juist om de sloopinventaris afvalstoffen te laten opmaken vóór de aanbesteding van de sloopwerken. Op deze manier kan iedere sloper/ontmantelaar voor hetzelfde werk inschrijven. Men kan de sloper/ontmantelaar ook niet dwingen om afvalstoffen waarvan hij niet wist dat ze aanwezig waren, zonder meerprijs af te voeren. Dit laatste was in het verleden vaak een reden voor een illegale afvoer en verwerking van afval.

Met deze wetgeving is de verantwoordelijkheid van de opdrachtgever van de sloop voor afvalstoffen die zich in zijn/haar te slopen gebouw bevinden, ondubbelzinnig vastgelegd.

Ja. De opdrachtgever (de houder van de bowuvergunning) is volgens het Vlarea verantwoordelijk voor het opstellen van de sloopinventaris. Artikel 5.2.2.1, § 4 van het Vlarea sluit echter niet uit dat de opdrachtgever zelf als deskundige optreedt indien hij/zij zelf over voldoende kennis beschikt.

• de gevaarlijke afvalstoffen zeer nauwkeurig te inventariseren (voor asbest conform de federaal verplichte asbestinventaris) en
• de niet-gevaarlijke afvalstoffen op basis van een inschatting te inventariseren.

De inventarisatie dient gebaseerd te zijn op een onderzoek van de historiek van het gebouw/terrein (in samenspraak met de bouwheer), eventuele bodemonderzoeken, een grondig werfbezoek en de nodige staalnames en analyses.

Het gaat om een referentie die u zelf aan het document geeft en waar u bij briefwisseling naar kan naar verwijzen.
Deze referentie heeft dus een louter administratief nut voor uzelf.

De opdrachtgever overhandigt de ingevulde sloopinventaris aan de uitvoerder van de sloop- of ontmantelingswerken en de veiligheidscoördinator vooraleer hij de werken tot slopen of ontmantelen toewijst.

Het is niet verplicht om de sloopinventaris in de bouwvergunning voor het slopen op te nemen. De OVAM beveelt dit wel aan.

Ontmantelen is het uit elkaar halen en verwijderen van belangrijke onderdelen zoals onder meer waterleidingen, gastoevoer, kabels, installaties, elektrische kasten, …waarbij de draagstructuur (skelet) van het gebouw behouden blijft.

De overheid stelt een industriële installatie gelijk met een gebouw. Is voor de aanpassing of sloop van een installatie een bouwvergunning nodig, dan is de sloopinventaris ook verplicht. Voor de sloop van een industriële installatie gelden dus wat de sloopinventaris betreft dezelfde voorwaarden als voor de sloop van andere gebouwen. in een industrieel gebouw is er immers minstens zoveel risico op verontreiniging bij een milieutechnisch ondoordachte sloop.

Als het totale volume van het gebouw (inclusief het niet te slopen deel) groter is dan 1000 m³ en er is een bouwvergunning vereist voor het slopen, dan moet u een sloopinventaris opstellen. Deze heeft natuurlijk enkel betrekking op het te slopen deel.

Het is mogelijk dat de overheid, in overleg met de sector, later de sloopinventaris zal uitbreiden voor alle sloop- en/of ontmantelingswerken waarvoor een bouwvergunning nodig is.

De OVAM beveelt aan om een sloopinventaris op te stellen ook indien dit niet verplicht is. De inventaris biedt de opdrachtgever een beter inzicht in de sloop- en/of ontmantelingskosten en vermijdt onaangename en soms dure verrassingen zoals het aantreffen van een hoeveelheid asbestafval tijdens het slopen.

De opdrachtgever zal initieel een beperkte meerkost dragen. Deze kan hij echter terugverdienen door de diverse voordelen van selectieve sloop en/of ontmanteling: voordelen op het vlak van milieubeheer, de veiligheid en soms ook kostprijs voor afvalverwijdering. De sloopinventaris afvalstoffen biedt de opdrachtgever een houvast bij eventuele betwistingen (verrekeningen) en kan onaangename en soms dure verrassingen bij het slopen beperken zoals bijvoorbeeld het aantreffen van asbestafval of van PCB-houdende toestellen.

Door selectief te slopen en/of te ontmantelen scheidt men bouwafvalstoffen aan de bron. Men kan deze afvalstromen beter opvolgen wat illegale verwijdering bemoeilijkt en een eerlijkere concurrentie geeft.

Selectief slopen geeft meer zuivere afvalstromen waarbij een hoogwaardiger en milieuvriendelijkere recyclage vaak mogelijk wordt. Het kan dus ook een stimulans worden voor de procesinnovaties van de afvalverwerkende sector.

Het standaardbestek voor sloop- en ontmantelingswerken kan als model dienen bij de opmaak van het bijzonder bestek voor aanbesteding van de sloopwerken. De bouwsector heeft dit standaardbestek opgesteld.

Het standaardbestek bevat onder meer een beschrijving van de werken (wat wordt er selectief gesloopt of ontmanteld), de uitvoeringstermijn, de opmetingsstaat, een opsomming van de contractuele documenten die van toepassing zijn (zoals het standaardbestek 250 voor de wegenbouw, de sloopinventaris van de afvalstoffen die zich in het sloop- of ontmantelingswerk bevinden, …), de betalingsvoorwaarden, het bedrag van de borgtocht,...

Indien er een aanbesteding via een bestek gebeurt, moet u de sloopinventaris in dit bestek opnemen.

Net als andere standaardbestekken kan u het standaardbestek voor sloopwerken ook gebruiken als model voor bestekken voor private werken. Het standaardbestek kan dus ook bij private werken een nuttig instrument zijn.
U vindt het standaardbestek voor sloopwerken op www.ovam.be

Sinds 1 januari 1995 is iedere werkgever verplicht om een inventaris op te maken van alle asbesthoudende materialen die in zijn bedrijfsgebouwen voorkomen. Deze verplichting geldt wel niet voor die gedeelten van gebouwen, de machines, de installaties die moeilijk bereikbaar zijn en die in normale omstandigheden geen aanleiding kunnen geven tot blootstelling aan asbest. De asbestinventaris kadert in de arbeidswetgeving. Het is de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg (FOD WASO) die de interpretatie en toepassing van deze wetgeving opvolgt.

De FOD WASO heeft een themawebsite over asbest.
U kunt er onder meer een brochure over de asbestinventaris downloaden. U vindt er ook contactadressen indien u bijkomende inlichtingen wenst over de arbeidswetgeving voor asbest.

Zeker. Dit is zelfs aan te bevelen. De asbestinventaris kan deel uitmaken van de sloopinventaris afvalstoffen mits de asbestinventaris natuurlijk voldoende accuraat is ingevuld.

Op de website van de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg (FOD WASO) vindt u een brochure ‘Asbestinventaris en het beheersprogramma’ die u als leidraad kan gebruikt bij het opstellen van de asbestinventaris.

De sloper moet deze apparaten afzonderlijk laten inzamelen en laten afvoeren naar een inrichting die vergund is voor de verwerking van dergelijke apparaten.

Op de OVAM-website vindt u een lijst met erkende overbrengers voor PCB-houdende apparaten.

• een gele band aangebracht op de bovenrand van de transformator;
• een sticker met andreaskruis (zwart kruis op oranje achtergrond) op de transformator en/of op de toegangsdeur tot de ruimte waar de transformator is opgesteld;
• vermelding van één van de volgende olietypes op de identificatieplaat van de transformator: askarel, clophen, pyraleen, arochlor, ...

Een transformator gevuld met minerale olie, verontreinigd door PCB’s heeft echter géén uiterlijke kenmerken die wijzen op de aanwezigheid van PCB's. Enkel een analyse van de olie kan uitsluitsel brengen.

U moet de analyse op transformatorolie steeds laten uitvoeren indien toestel bouwjaar 1986 of vroeger heeft.
U dient het apparaat als PCB-houdend toestel af te voeren als het PCB-gehalte in de olie meer dan 50 mg/kg bedraagt.

Voor PCB-houdende condensatoren zijn er géén eenduidige uitwendige kenmerken die wijzen op de aanwezigheid van PCB's. Condensatoren met een onbekend bouwjaar of met bouwjaar 1986 of vroeger bevatten mogelijk PCB's en dient u als PCB-houdend te beschouwen.

De afdeling milieu-inspectie en de gemeentelijke toezichthouders controleren of het slopen en ontmantelen conform de modaliteiten van het VLAREA gebeurt. Indien nodig nemen zij ook de passende maatregelen (sancties). Adressen van de provinciale afdelingen milieu-inspectie vindt u op www.lne.be/organisatie/structuur/afdeling-milieu-inspectie.
Ze zijn hiertoe bevoegd door het decreet van 5 april 1995 over algemene bepalingen inzake milieubeleid en de bijhorende uitvoeringsbesluiten.

De architect of de door de opdrachtgever aangestelde deskundige volgt de afvalstoffentransporten op en stuurt deze zo nodig bij.

De OVAM geeft alle inkomende klachten en illegale praktijken over bouw- en sloopafval door aan de toezichthoudende overheid voor verder onderzoek.

De Samenwerkingsovereenkomst 2008-2013 die de gemeenten afsluiten met de Vlaamse overheid op het vlak van milieu, moedigt gemeenten aan om te controleren en op te volgen of de vergunde sloopwerken op een selectieve manier gebeuren. Streefdoel is dat de gemeente reeds bij het afleveren van de stedebouwkundige vergunning op de wetgeving ter zake wijst en dan al nagaat of er een verplichting is tot het opmaken van een sloopinventaris.

Het al of niet voorhanden zijn van een selectief sloopbestek heeft gevolgen voor het verwerken van het puin bij de puinbreker.

U moet (zuiver) puin altijd afvoeren naar een vergunde breekinrichting die over de vereiste kwaliteitskeuring beschikt. We onderscheiden hierbij nog twee situaties:

- situatie 1: puin dat afkomstig is van selectieve sloop- en/of ontmantelingswerken waarvoor de opmaak van een selectief sloopbestek volgens Vlarea verplicht is:

• Het transport gaat vergezeld van een identificatieformulier voor (niet-) gevaarlijke afvalstoffen en een Verklaring van selectieve sloop/ontmanteling. U mag deze documenten combineren tot één document mits het de gegevens van identificatieformulier en verklaring bevat.
• De architect of de deskundige maakt de ‘verklaring van selectieve sloop/ontmanteling’ op.
• De exploitant van de breekinrichting neemt bij ontvangst van het puin en alvorens het te breken, kennis van de verklaring en, als hij dit nodig acht, ook van de sloopinventaris. Het keuringsorganisme van de breekinstallatie kan deze documenten ook inkijken.

Als de transporteur geen Vlarea-conforme “verklaring van selectieve sloop/ontmanteling” en sloopinventaris aan de exploitant van de breker kan voorleggen, zal de exploitant het puin als “puin met een hoog milieu-risicoprofiel” indelen.

- situatie 2: puin dat afkomstig is van een vrijwillige selectieve sloop- en/of ontmanteling (waarbij volgens het VLAREA geen verplichting tot selectief sloopbestek is):

• Als er volgens het Vlarea geen verplichting tot opmaak van een selectief sloopbestek is maar u sloopt toch volgens de bepalingen uit het Vlarea dan kan de houder van bouwvergunning of de architect een ‘verklaring van selectieve sloop’ opstellen.
• Het transport gaat vergezeld van een identificatieformulier voor (niet-) gevaarlijke afvalstoffen en een ‘verklaring van selectieve sloop/ontmanteling’. Deze verklaring geeft aan dat het puin zuiver is en dat aan artikel 5.2.2.1, § 4 van het Vlarea (over het selectief sloopbestek) is voldaan. U mag deze documenten combineren tot één document mits het de gegevens van identificatieformulier en verklaring bevat.
• De ‘verklaring van selectieve sloop’ geeft aan dat het puin verkregen is uit een selectieve sloop en zuiver is en beschrijft de herkomst.
• De exploitant van de breker neemt bij ontvangst van het puin en alvorens het te breken, kennis van de verklaring en, indien hij dit nodig acht, ook van de sloopinventaris. Het keuringsorganisme van de breekinstallatie kan deze documenten ook inkijken.

Op basis van de verklaring van selectieve sloop en de sloopinventaris kan de exploitant van de breekinrichting het puin als puin met een ‘laag milieurisico-profiel’ indelen. Dit is echter geen verplichting. Als de transporteur evenwel geen verklaring van selectieve sloop en een sloopinventaris aan de exploitant van de breekinrichting kan voorleggen, zal de exploitant het puin sowieso als “puin met een hoog milieurisicoprofiel” indelen.

Het antwoord op deze vraag vindt u bij de vraag “heeft selectief slopen een gevolg voor de afvoer van puin naar een puinbreker ?”.

Een modelformulier van een Verklaring van selectieve sloop/ontmanteling vindt u op deze website. Op de verklaring kunt u aankruisen of het over een verplichte of over een vrijwillige selectieve sloop gaat.

Bij de breekinstallatie zal men puin accepteren en indelen als hoog/laag milieurisicoprofiel op basis van de soort en de herkomst van het puin.

De uitbater van een puinbreker zal bijvoorbeeld illegaal gestort puin indelen als puin met een hoog milieurisicoprofiel. Inert productieafval van betoncentrales of steenbakkerijen zal hij indelen als puin met een laag milieurisicoprofiel. Puin van een selectieve sloop en vergezeld van een identificatieformulier voor afvalstoffen en een ‘verklaring van selectieve sloop’ kan men als puin met een laag milieurisicoprofiel indelen.

De OVAM werkt de acceptatie- en behandelingsprocedure van puinbrekers uit in project 3 ‘beheersysteem milieukwaliteit voor gerecycleerde granulaten’ van het uitvoeringsplan. Een kwaliteitsborgingsysteem voor gerecycleerde granulaten garandeert de gebruiker dat hij een hoogwaardig alternatief voor grondstoffen krijgt aangeboden.

Op elke webpagina vindt u in het rechtermenu de relevante documenten en verwijzingen naar andere websites.

U kunt ook altijd de zoekfunctie gebruiken op de hoofdpagina van de OVAM website. Probeer eens de zoekterm “selectief slopen”.